🎙️Boeklancering: Niet alles wat blinkt is goud

Een interview met Luc Kroeze: deel 1

Jan 27, 2026

Een van de meest bekende kwaliteitsbeleggers van België? Luc Kroeze.

Onlangs schreef hij een nieuw boek over de beste waarderingsmethode.

Laten we eens kijken naar wat Luc te vertellen heeft.

Deze denkfouten van ons brein kosten ons fortuinen op de beurs: “We zijn geneigd onze vaardigheden en expertise fors te overschatten” | Mijn Geld | HLN.be

Wie is Luc Kroeze?
Luc Kroeze is een Belgische belegger, vastgoed-investeerder en financieel blogger die al sinds 2008 actief is op de beurs. Hij schreef al vier boeken: De Kaviaarformule, De Kunst van het Kwaliteitsbeleggen, Het Beleggersbrein en nu ook Niet Alles Wat Blinkt Is Goud.

Luc brengt een nieuw boek uit over hoe je een aandeel kan waarderen.

Je kan nu alvast je exemplaar bestellen:

📘 Bol.com België: Klik hier
📗 Bol.com Nederland: Klik hier

📩 Bonus
Stuur een printscreen van je pre-order naar luckroezedcf@gmail.com met de tekst “gratis DCF”, en ontvang alvast de DCF-modellen in je mailbox.

Interview Luc Kroeze

Dit is al je derde boek. Wat mogen beleggers en geïnteresseerden verwachten?

Luc Kroeze: Mijn derde boek gaat over het intrinsiek waarderen van kwaliteitsbedrijven met behulp van de discounted cashflow methode ofwel DCF-methode.

Met deze methode probeer je een beeld te krijgen van de huidige waarde van het toekomstige verdienvermogen van een onderneming, omdat de waarde van een bedrijf uiteindelijk wordt bepaald door zijn verwachte toekomstige vrije kasstromen, teruggerekend naar vandaag.

In het woord vooraf schrijf je dat je rotsvast gelooft in de combinatie van de drie pijlers van Terry Smith. Kan je deze nog eens toelichten?

Luc Kroeze: ‘Koop goede bedrijven, betaal niet te veel en doe niets’. Zo simpel kan beleggen echt zijn. Ik kan me dan ook volledig vinden in de pijlers die Terry Smith zo helder heeft gedefinieerd.

Mijn interpretatie van de eerste pijler – koop goede bedrijven – heb ik toegelicht in mijn eerste boek De kaviaarformule, dat in samenwerking met jou, Pieter, drie jaar later in een geactualiseerde editie opnieuw is verschenen onder de titel De kunst van het kwaliteitsbeleggen.

De derde pijler, doe niets, kwam uitgebreid aan bod in mijn tweede boek Het beleggersbrein, dat volledig draait om het psychologische aspect van beleggen.

Dan blijft de tweede pijler over: betaal niet te veel. Precies die pijler heb ik geprobeerd te tackelen in dit derde boek: Niet alles wat blinkt is goud.

Wat is nu écht het belangrijkste: de kwaliteit van een bedrijf, de waardering, of beiden?

Luc Kroeze: Beide. Een uitstekend bedrijf kan een teleurstellende belegging blijken wanneer het geprijsd is voor perfectie. Bij een te hoge waardering kan zelfs de kleinste tegenvaller het aandeel in een vrije val doen belanden, nog voordat eventuele problemen zichtbaar worden in de bedrijfsresultaten.

Een illustratief actueel voorbeeld is Wolters Kluwer. Jarenlang leverde het bedrijf sterke prestaties, maar de waardering liep op tot circa 30 keer de winst bij een verwachte groei van zo’n 5% per jaar. Dat was simpelweg te duur. Toen twijfel ontstond over de impact van AI op het businessmodel, bleef het niet bij een correctie; mede door de hoge waardering werd de beurskoers genadeloos gehalveerd.

Wie instapte tegen dertig keer de winst, accepteerde een ongunstige risico-rendementsverhouding. Zelfs bij een vlekkeloze uitvoering in de komende jaren was het opwaarts potentieel beperkt tot een marktconform rendement, terwijl het neerwaartse risico bij de minste tegenwind aanzienlijk was, zoals inmiddels is gebleken. Kortom, tegen die waardering was Wolters Kluwer een asymmetrische belegging, maar niet aan de gunstige kant van de asymmetrie.

Waardering doet er toe, ook bij kwaliteitsbedrijven.

Wat is volgens jou de grootste misvatting die beleggers hebben over waardering en DCF, en hoe probeert dit boek die te ontkrachten?

Luc Kroeze: De grootste misvatting over DCF is dat het een instrument zou zijn dat tot twee cijfers achter de komma een “juiste” waarde oplevert. Dat is het nadrukkelijk niet. Wie DCF op die manier benadert, zal onvermijdelijk teleurgesteld raken, en zo blijft de kritiek op de methode zichzelf in stand houden.

Een DCF-model is geen glazen bol, maar een bril om scherper te zien. Het is een denkkader dat je dwingt tot gestructureerd redeneren en om expliciet na te denken over aannames, risico’s en het toekomstige verdienvermogen van een bedrijf. Het helpt je om een inschatting te maken van waar de intrinsieke waarde zich ongeveer bevindt, en voor een belegger is dat meestal voldoende.

Je noemt dat je na het bestuderen van Valuation van McKinsey eindelijk begreep waarom ROIC zo belangrijk is. Kun je dat “aha-moment” nader toelichten?

Luc Kroeze: Ja, dat moment herinner ik me nog goed. Ik begreep natuurlijk al langer dat ROIC, ofwel het rendement dat bedrijven op hun geïnvesteerd kapitaal realiseren, een belangrijke rol speelt bij het beoordelen van bedrijfskwaliteit. Maar waarom bedrijven met een hoge ROIC bij gelijke groei structureel tegen een premie noteren ten opzichte van bedrijven met een lage ROIC, was me theoretisch nooit helemaal duidelijk.

Uiteindelijk bleek het echter uitermate logisch. Bedrijven met een hoge ROIC hoeven een veel kleiner deel van hun winst te herinvesteren om hun groeidoelstellingen te realiseren dan bedrijven met een lage ROIC. Die efficiëntere bedrijven houden daardoor, bij dezelfde winstgroei, meer vrije kasstroom over dan hun minder efficiënte tegenhangers. En zoals ik eerder al aangaf, zijn het precies die vrije kasstromen die de waarde van een onderneming bepalen.

Daarom is het wiskundig perfect te verklaren dat kwaliteitsbedrijven met een hoge ROIC aan hogere koers-winstverhoudingen noteren, zonder dat ze noodzakelijk sneller hoeven te groeien en duurder zijn aan die hogere multiple. Dit ogenschijnlijk eenvoudige, maar cruciale rekensommetje werk ik volledig uit in hoofdstuk 10 aan de hand van enkele voorbeelden.

Wat is een DCF voor iemand die nog maar in de wieg van zijn beleggingscarrière staat?

Luc Kroeze: Een DCF is in essentie niet meer dan een spreadsheet die je helpt om een schatting te maken van de toekomstige vrije kasstromen van een bedrijf en die vervolgens terug te rekenen naar de waarde van vandaag.

Het is simpelweg een hulpmiddel dat je het rekenwerk uit handen neemt, zodat jij je kunt focussen op wat echt belangrijk is: het bedrijf zelf en zijn vooruitzichten. Voor dit boek heb ik verschillende DCF-modellen gebouwd die ik aan iedereen gratis ter beschikking stel via mijn nieuwsbrief:

Je vindt de modellen bovenaan, onder het tabblad ‘Diederik Degelijk’.

Je stelt dat veel vereenvoudigde DCF-methoden “essentiële elementen van het vak overboord gooien”. Welke elementen worden volgens jou het vaakst over het hoofd gezien?

Luc Kroeze: Dit is inderdaad een belangrijk punt. DCF wordt in mijn ogen vaak of onnodig complex gemaakt, of juist te ver vereenvoudigd. Bij sterk vereenvoudigde modellen gaat men er impliciet van uit dat vrije kasstromen gedurende de volledige levenscyclus van een bedrijf min of meer statisch blijven. Dat is echter zelden het geval.

Marges veranderen naarmate een bedrijf volwassener wordt, de belastingdruk kan oplopen en kapitaalintensiteit verschuift. Al deze factoren hebben een directe invloed op de vrije kasstromen en spelen zich af over de volledige levensduur van een onderneming. Het is dus zinvol om hier rekening mee te houden.

Naar mijn mening moet waarderen zo eenvoudig mogelijk worden gemaakt, maar niet eenvoudiger. Daarom pleit ik in mijn boek voor een aanpak die iets verder gaat dan het simpelweg extrapoleren van vrije kasstromen. Ik vertrek vanuit de omzet, werk via marges en belastingtarieven, en eindig bij investeringsefficiëntie (ROIC), om zo tot een robuustere en realistischere schatting van de toekomstige vrije kasstromen te komen.

Hoeveel tijd kost het gemiddeld om een volledige DCF-waardering uit te voeren eens je de methode onder de knie hebt?

Luc Kroeze: Ik maak graag onderscheid tussen een traditioneel DCF-model en, misschien wel mijn favoriete methode waarvoor ik in het boek het laatste hoofdstuk heb gereserveerd, de reverse DCF-methode.

Bij een traditioneel DCF-model sta je zelf in voor alle aannames over de toekomst. In een reverse DCF echter, dat het waarderingsproces omdraait, neemt het model je dat werk grotendeels uit handen en laat het de verwachtingen over aan de markt, die deze heeft verborgen in de huidige aandelenkoers. Het is vervolgens aan de belegger om die impliciete verwachtingen bloot te leggen met behulp van een reverse DCF-model.

Een traditionele DCF-waardering kost relatief veel tijd. Werken met het model is, na enige oefening, kinderspel en heb je snel in de vingers. Het echte tijdrovende en tegelijk meest onzekere deel zit in het formuleren van goed onderbouwde aannames over de toekomst. Er gaat een volledige fundamentele analyse aan vooraf.

Een reverse DCF daarentegen kun je, zodra je de werking begrijpt, in tien minuten uitvoeren. De methode is zeer eenvoudig: je vult enkele basisgegevens in die je terugvindt in een screener of het jaarverslag, bepaalt je rendementseis en draait vervolgens aan de knoppen van het model tot deze uitkomt op de huidige beurskoers. That’s it.

Wat dan resteert, is de interpretatie: vind je de aannames die bij die koers horen te optimistisch of juist te pessimistisch? In zekere zin maak je dus nog steeds aannames, maar ze zijn een stuk eenvoudiger dan wanneer je alles zelf vanaf nul moet inschatten. De reverse DCF is wat mij betreft een fantastische en bijzonder gebruiksvriendelijke tool.

Niet alles wat blinkt is goud

Dat was het voor vandaag.

Wil je nog meer leren over hoe je een aandeel kan waarden? Bestel het boek van Luc hier: